Momo Kapor- Slikar, pisac i novinar za nezaborav

Momo Kapor je rođen 1937. godine u Sarajevu kao jedino dijete Bojane Kapor (djevojačko prezime Velimirović) i Gojka Kapora.

“Bilo je predviđeno da se rodim, kao i ostali slikari, u Firenci, ali roda koja me je nosila 8. aprila 1937. godine imala je prinudno sletanje u grad Sarajevo zbog guste magle koja tamo uvek vlada. Tako je ime tog lepog i nesrećnog grada zauvek upisano u sve moje dokumente. Ma kuda da krenem ne mogu pobeći od njega.”

Život ljudi koji pišu istoriju nije nimalo lak. To teško brene nije obišlo ni njega. Jedan tragičan događaj zauvijek je obilježio rane godine, ali i čitav život Mome Kapora. Naime, u vrijeme njemačkog bombardovanja Sarajeva, 13. aprila 1941. godine, na kuću u koju su se skonili Momina majka, baka i još četrdesetak ljudi pala je bomba, a četvorogodišnji Momo je jedini preživio zahvaljujući tome što ga je majka pokrila sopstvenim tijelom, ostavši na mjestu mrtva.

Momčilo ostaje bez dvadesetosmogodišnje majke, ali i bez oca, koji je na početku rata zarobljen i odveden u logor u Nirnbergu, odakle će izaći tek nakon kapitulacije Njemačke. Svoje najranije djetinjstvo provodi u Sarajevu, kod bakine sestre Janje Baroš, a u Beograd prelazi godinu dana po završetku rata, sa svojim ocem. U septembru 1955. godine upisuje se na Akademiju likovnih umjetnosti u Beogradu. Diplomu je stekao 1961. godine, u klasi profesora Nedeljka Gvozdenovića. Njegov besprijekoran talenat za pisanje i slikarstvo polako se rađao. Kao gimnazijalac Treće beogradske gimnazije, a zatim i kao student, počinje saradnju sa nekoliko časopisa u kojima objavljuje likovne kritike. Nešto kasnije počinje da piše putopise, feljtone i priče koje objavljuje u Vidicima, Politici, Oslobođenju, Ninu, Mladosti i Književnim novinama. Tada nastaju i njegove prve radio drame koje šalje na konkurse, često pod pseudonimom.

U vrijeme završetka Akademije, 1961. godine upoznaje Anu Pjerotić, kćerku uglednog lekara Ante Pjerotića, sa kojom se vjenčava poslije nekoliko godina, 1964. godine. U ovom braku rođene su kćerke Ana i Jelena. U ženskom časopisu Bazar počinju da izlaze tekstovi o tinejdžerki Ani, ilustrovani rukom autora. Oni vrlo brzo nalaze put do publike i 1972. godine postaju knjiga Beleške jedne Ane.

“Tu sam iznosio mnogo opasnije stavove od onih koji su se mogli naći u disidentskoj literaturi. Tadašnji Politbiro bi ispao smešan da je napadao tinejdžerku sa kikicama (...) Tada sam sebe proglasio za lakog pisca čija su dela bila zgodna za čitanje pod haubama frizerskih salona, da bih se zaštitio od napada političkih oligarhija koje su se smenjivale na vlasti tokom mog života.”

Godine, 1988. razvodi se od prve supruge da bi ubrzo nakon toga ušao u novi brak. Momo Kapor je autor preko četrdeset knjiga. Osim romana i priča pisao je drame, putopise, esejističku prozu i bavio se ilustracijom. Njegove knjige su prevedene na mnoge strane jezike. Paralelno sa književnim radom bavio se i slikarstvom, a u isto vrijeme je i ilustrovao gotovo sve svoje knjige. Imao je samostalne izložbe u Srbiji, SAD, Italiji, Švajcarskoj, Venecueli, Nemačkoj i Velikoj Britaniji. Umro je 2010. godine u Beogradu.

 

Komentari

Za objavu komentara morate biti prijavljeni.

Jeste li uživali u ovom članku? Budite informisani pridružujući se našem biltenu!

Povezano