SPOMENKO GOSTIĆ - "Soko sa Ozrena" - Jedan od najmlađih boraca Vojske REPUBLIKE SRPSKE

Spomenko Gostić (1978-1993), jedan od najmlađih boraca na ratištima bivše Jugoslavije 1990-ih i Vojske Republike Srpske. Imao je nepunik 15 leta kada je poginuo od granate koja je ispaljena sa muslimanskih položaja 22. marta 1993. godine. Imao je šansu da ode u Pariz (Francuska), ali je odbio, jer nije hteo da napusti zavičaj i otadžbinu koja je plivala u krvi. Danas ga mnogi smatraju za istinskog heroja. U ratu je izgubio baku i roditelje.Odlikovan je Medaljom zasluga za narod.

 

 

BIOGRAFIJA

Spomenko Gostić je rođen  14. avgusta 1978. u Doboju (BiH). Osnovnu školu pohađao je u Maglaju, ali je zbog izbijanja ratnih sukoba u Bosni i Hercegovini nije završio. Vrlo mlad je ostao bez oca. 1992. godine, na početku rata u BiH, živeo je sa majkom Milenom u srpskom selu Jovići nadomak Maglaja. NJihovo selo je bilo okruženo naseljima sa većinskim muslimanskim stanovništvom, pa se ubrzo našlo na prvoj liniji fronta. U mjesecu aprilu 1992. umrla mu je majka, pa je ostao da živi sa bakom koja je septembra 1992. godine poginula u granatiranju Jovića od strane muslimanske Armije BiH.

 

RAT I POGIBIJA

 

Ubrzo se prijavljuje u Vojsku Republike Srpske gdje je u početku bio kurir, da bi potom bio prebačen na razvoženje hrane borcima VRS na prvim linijama fronta. Obavljajući povjerene zadatke, jednom prilikom je sa konjskom zapregom upao u minsko polje, pri čemu su konji stradali, a on je bio lakše povrijeđen. Nakon tog ranjavanja, još je jednom bio lakše ranjen. U ofanzivi muslimanskih snaga na planinu Ozren narod se povukao iz Jovića, a Spomenko Gostić je sa nekoliko vojnika VRS ostao da brani selo.

 

Dok se borio na Ozrenu za slobodu svog naroda, u njegovo selo je stigao naš gastarbajter iz Francuske, koji mu je ponudio da ga odvede u Pariz da tamo živi i da ga školuje i usvoji. Glatko je odbio takvu ponudu jer nije želeo da napusti rodnu grudu uz komentar: - "Dok moja noga ne kroči na Maglaj, ja ne idem odavde".

 

U martu 1993, u granatiranju položaja srpske vojske, pet vojnika je poginulo, a Gostić je teško ranjen. Umro je 20. marta 1993. u rodnim Jovićima na brdu Visići, a sahranjen je sa stradalim saborcima na seoskom groblju sela Jovića, koje je pripalo maglajskoj opštini.

 

Izvor: Birač Danas - Blog

Komentari

Za objavu komentara morate biti prijavljeni.

Jeste li uživali u ovom članku? Budite informisani pridružujući se našem biltenu!

Povezano