TRNOVO KOD SARAJEVA: SEĆANJE NA GENOCID NAD SRBIMA - MEĐU ŽRTVAMA ŽENE, DECA I STARI

TRNOVO KOD SARAJEVA: SEĆANJE NA GENOCID NAD SRBIMA - MEĐU ŽRTVAMA ŽENE, DECA I STARI

Dan stradanja srpskog stanovništva opštine Trnovo biće obeležen u četvrtak, 30. jula, rekao je predsednik Udruženja porodica poginulih boraca i nestalih civila Trnova Goran Timotija.

 

Tim povodom u organizaciji Udruženja porodica poginulih boraca i nestalih civila Trnova stradanja srpskog stanovništva biće prislužene sveće, položeni venci i služena molitva za postradale.

Tokom muslimanske agresije na opštinu Trnovo (1992-1993) ubijeno je 306 Srba, među kojima su dve stotine njih bili civili i zarobljenici, žrtve ratnog zločina. Ubijeno je 56 zena i petoro dece. Najmlađa žrtva je bio Milun Tešanović, star svega 16 meseci koji je svirepo mučen pa ubijen sa roditeljima i komšijama u selu Ledići. Patolog je ustanovio da su bebi sve kosti bile slomljene usled mučenja. Najstarija žrtva je bila nepokretna Stana Elez, koja je u trenutku ubistva imala 93 godine. Zverski je ubijena hladnim oružjem u svojoj kući nakon strahovitih tortura.  

Predsednik Udruženja porodica poginulih boraca i nestalih civila Goran Timotija rekao je prošle godine Srni da je po broju poginulih u odnosu na broj stanovnika, Trnovo druga opština u Republici Srpskoj koja je najviše stradala u proteklom ratu. Prema njegovim rečima, na području opštine Trnovo počinjeni su najmonstruozniji zločini nad srpskim življem, čak ni deca nisu mogla pobeći od krvničke ruke. 

- Iako su o ovome sve činjenice davno utvrđene, a počinioci poznati, niko za to još nije odgovarao. U Trnovu je za pokoj njihove duše, za njihovu čast i zasluge izgrađen Centralni spomenik na kome su ispisana sva imena poginulih i stradalih, dodao je Timotija. Ubijenim Srbima je služen pomen kod Centralnog spomenika, koji je izgrađen na inicijativu opštine Trnovo, Boračke organizacije i Udruženja porodica poginulih boraca i nestalih civila Trnovo i na njemu su ispisana imena ubijenih stanovnika ove opštine.

Muslimanske formacije su u junu i julu 1992. godine potpuno zapalile 98 srpskih sela i zaselaka i počinile najmonstruoznije zločine noževima i maljevima, davljenjem i paljenjem. 

 

U napadu na Trnovo 30. jula 1992. godine, na veliki pravoslavni praznik Ognjenu Mariju ubijeno je 64 stanovnika, mahom žena i staraca. Tog dana zverski je ubijen i pravoslavni sveštenik iz Trnova Nedeljko Popović koji je prethodno strahovito mučen, a pravoslavni Hram Svetog Georgija je istog dana do temelja zapaljen. Muslimanski vojnici su tog dana uz povike "Alahu ekber", "Tekbir", "Koljite žene i decu" upali u pravoslavnu crkvu rušeći i paleći sve pred sobom. Najpre su oskrnavili sve ikone, a potom polupali krstove i ostale verske predmete. Ispisani su uvredljivi grafiti a sve dragocenosti su opljačkane. Crkva i parohijski dom su zapaljeni i uništeni do temelja. Na meti vandala tog dana su se našli i pravoslavni sveštenik kao i dve starice koje su došle da se pomole. Zveri u ljudskom obliku su se iživljavali nad starima i nemoćnima a sveštenik Nedeljko Popović je preživeo strahovite, "Isusove" muke. Prema rečima meštana Nedeljko je svoju svešteničku dužnost vršio sa ljubavlju kao pravi Hristov pastir i u skladu svoje pastirske zakletve, zbog čega je bio omiljen u narodu. 


Džihadisti su nedužnog čovekla zarobili pa tukli i zlostavljali  neprestano ponavljajući kako je Bosna muslimanska zemlja i kako u njoj nema mesta za Srbe i pravoslavce. Nedeljko je uprkos torturama i uvredama, u duhu pravoslavlja rečima pokušao da umiri i urazumi zločince ali to nije pomoglo. Nakon višesatne torture, Nedeljko je ubijen. Sam proces obdukcije šokirao je i same patologe koji nisu mogli da poveruju da ljudsko biće može napraviti ovakve povrede drugom ljudskom biću, naročito svešteniku. Konstatovan je veliki broj povreda, uboda, tragova mučenja i iživljavanja. U crkvi su zajedno sa sveštenikom mučene pa ubijene i žene koje su tog jutra došle na službu i molitvu. Cveta Kostić (66) ubijena je vatrenim oružjem iz neposredne blizine a starica Mara, koja je imala preko osamdeset godina i koja se kretala pomoću štaka, takođe je pokošena rafalima.


Crkva Sv. velikomučenika Georgija u Trnovu sagrađena je 1886. godine. Za vreme Prvog svetskog rata oštećen je zvonik i odneta su zvona. Zvonik je popravljen 1920, a zvono je kupljeno 1921. godine. Za vreme Drugog svetskog rata Nemci su crkvu pretvorili u konjušnicu. Uništili su crkvenu arhivu, knjige i ikone na ikonostasu. Po završetku rata 1945. godine crkva je vraćena u prvobitno stanje.

 


U poslednjem ratu 1992. godine muslimani su zapalili crkvu i parohijski dom i ubili sveštenika Nedeljka Popovića. Po oslobođenju Trnova 1993. pristupilo se obnovi crkve, koja je trajala do 1999. godine. Ponovo je crkva prekrivena bakrom, popatošena je belim mermerom, urađen je novi ikonostas i spoljna fasada. Uz crkvu je obnovljen i parohijski dom. Obnovljenu crkvu je osvetio 3. oktobra 1999. godine mitropolit Nikolaj.

 

DANIJELA (12) MOLILA ZA MILOST PA UBIJENA SA RODITELJIMA I BRATOM

 

Ledići - selo spomenik predratnog srpskog bitisanja i ratne golgote, u podnožju Bjelašnice. A bio je "na snazi" komšijski dogovor o nenapadanju! No, već prvih junskih dana 1992. godine, Srbe iz nebranjenih Ledića napale su komšije iz Dejčića i okolnih muslimanskih sela. Mlađi sa decom, u dva pravca, spas su tražili u zbegu i u begu.


U selu Ledići, u federalnoj opštini Trnovo, u ponedeljak, 3. juna, biće obeleženo 28 godina od svirepog zločina koji su počinili pripadnici takozvane Armije BiH nad 24 srpska civila.
 

Uz povike "Allahu egber" ubijali su i staro i mlado, i muškarce i žene, i tek rođene bebe i nepokretne starice....


U jednom trenu su ubijena 24 civila, od čega 13 žena i četvoro dece. Najmlađa žrtva masakra bio je Milun Tešanović, dete od svega 16 meseci. Muslimanski ekstremisti su ga ubili na vrlo svirep i okrutan način! Prema rečima patologa, malom Milunu je bila slomljena svaka kost...okrutni zločinci su ovom nevinom dečaku lomili i ruke i noge da bi ga usmrtili hicem u potiljak. 


- Porodica Tešanović izgubila je desetoro u jednom danu, najmlađeg člana, dijete od godinu i po dana, dok je najstariji imao nešto više od 60 godina. Žalosno je da su djetetu od godinu i po dana lomljene noge i ruke, koje nije moglo nikome zla učiniti - naglašava Milena Vitković, tetka ubijenog Miluna Tešanovića.

 

Milun je ubijen u zagrljaju oca Rade i majke Vinke. Pored njih rođaci mu – desetogodišnji Dragomir i dve godine starija Dragomirova sestra Danijela.

Njihovi roditelji Lenka i Milorad i 13-ogodišnja Slađana Sekulić. I polupokretni starci i starice koji su, verujući komšijama, u Ledićima ostali. Neki od njih i u devetu deceniju zakoračili.

- Baka Ikonija bila je najstariji stanovnik sela, nju su sa još četiri starice ubili i odvukli pored puta i bacili uz neku bukvu, i tu sam ju identifikovao po garderobi. Savki Vasić, koja je imala blizu 80 godina, odsjekli su glavu i ona nikad nije pronađena - navodi Slavko Vasić, sin ubijenih Nenada i Mare Vasić.

Desetoro Tešanovića, devetoro Vasića, Miovčići i Kenjići, i svako svedočenje potomaka od prethodnog, jezivije. Smetale su "komšijama" monstrumima i prazne srpske kuće i pomoćni objekti.


Jelenka Subotić toga dana je ostala bez ćerke, zeta i dvoje unučadi. Danijela Tešanović je imala 12 a Dragomir samo 10 godina. "Svi su tu u Ledićima i pobijeni, tučeni i streljani...sve je posmatrao jedan dječak od 12 godina. Vidio je kako je moja Danijela ljubila koljena muslimanskim vojnicima i vikala "nemoj čiko molim te".  Ipak, muslimanski vojnici nisu imali milosti prema Danijelinim molbama. Streljali su je zajedno sa bratom, roditeljima i ostalim meštanima. Pronađena je nakon deset godina u masovnoj grobnici "Javorska kosa".

 

 

Јedinice Vojske Republike Srpske su 12. jula 1993. godine oslobodile Trnovo, gde su zatekle samo zgarišta i ruševine, jer je 98 srpskih sela uništeno, kao i svi privredni objekti. Oko 80 odsto stambenog i privrednog fonda bilo je porušeno.
 

Pred Sudom BiH se za zločine na području Trnova vodi postupak protiv Edhema Godinjaka, Medarisa Šarića i Mirka Bunoze. Prema optužnici, Godinjak je bio načelnik Stanice javne bezbjednosti /SJB/ u Trnovu, Šarić komandant Štaba Teritorijalne odbrane u Trnovu, a Bunoza komandant jedinica HOS-a. U optužnici se navodi da su žrtve ubijene vatrenim oružjem, klanjem, vešanjem, davljenjem, a nekoliko je zapaljeno, kao i da je u junu 1992. godine ubijena grupa civila koja je preko Treskavice pokušala doći do teritorije pod kontrolom Vojske Republike Srpske. 

 

IZVOR: ISTINA I PRAVDA PORTAL SRPSKOG NARODA

Komentari

Za objavu komentara morate biti prijavljeni.

Jeste li uživali u ovom članku? Budite informisani pridružujući se našem biltenu!

Povezano